Rada Nadzorcza Poczty Polskiej podjęła decyzje o odwołaniu Sebastiana Mikosza z funkcji prezesa zarządu spółki.
„Wniosek o odwołanie został uzasadniony potrzebą zapewnienia zgodności polityki zarządczej spółki z celami właścicielskimi oraz koniecznością skutecznej realizacji założeń strategicznych, w tym odbudowy pozycji rynkowej spółki. Sprawna realizacja Planu Transformacji wymaga jasnych decyzji zarządczych oraz skutecznego dialogu z właścicielem, pracownikami i stroną społeczną oraz innymi interesariuszami” – napisano.
Decyzję komentuje Sebastian Błaszkiewicz, Head of Sales Excellence w Univio.
Modelowy przykład karuzeli na stanowiskach zarzhądczyc
Odwołanie Sebastiana Mikosza z funkcji prezesa Poczty Polskiej to coś więcej niż standardowa zmiana na szczycie państwowej spółki. To modelowy przykład „karuzeli” na stanowiskach zarządczych, która od lat podkopuje konkurencyjność firm z udziałem Skarbu Państwa i ich zdolność do dowożenia długoterminowych strategii. Według analiz, między 2023 r. a początkiem 2026 r. w kluczowych spółkach państwowych doszło do kilkudziesięciu zmian prezesów a w 24 największych spółkach z udziałem Skarbu Państwa na GPW przewinęło się już ponad 50 szefów. Konsekwencje tej „karuzeli” są szczególnie dotkliwe w podmiotach takich jak Poczta Polska: zapóźnionych technologicznie, przerośniętych, z dużym długiem technologicznym i sztywnymi kosztami bo zmian nie da się zrobić w krótkim czasie.
Na tym tle bilans Mikosza nie wpisuje się w prostą narrację „nic nie zrobił, więc go odwołano”. W dwa lata strata Poczty spadła z ponad 600 mln zł do ok. 200 mln zł, a zatrudnienie z ok. 59 do 50 tys. etatów; zwiększyły się też przychody z usług finansowych. Do tego dochodziło zatrudnianie menedżerów z dużym, komercyjnym doświadczeniem i uporządkowana cyfryzacja długu technologicznego.
Największą porażką pozostaje jednak segment kurierski. Przychody z usług KEP spadły o 13 proc., a flagowy projekt – połączenie sił Poczty Polskiej i Orlen Paczki – nie został zrealizowany, m.in. z powodu braku środków na przejęcie. Na rynku zdominowanym przez InPost i globalnych operatorów, przy ok. 2 tys. automatów Poczty wobec ponad 7 tys. Orlen Paczki, brak jest dziś przekonującej odpowiedzi, co w zamian.
W tle pojawia się też koncepcja „local content” i jednoczesna współpraca Poczty z chińską platformą TEMU – krytykowaną za obchodzenie przepisów i niszczenie warunków konkurencji dla polskich firm. Trudno to pogodzić z deklarowaną ochroną lokalnego rynku, nawet jeśli w komunikacji łagodzi się język z „partnerstwa strategicznego” do „zacieśniania współpracy”.
Co dalej? Opcje to: powrót do rozmów o mariażu z Orlen Paczką w innej formule, szukanie nowych partnerstw logistycznych lub wreszcie odważne postawienie na local content i przyjęcie realnej, finansowalnej strategii modernizacji Poczty na 5+ lat.
Autorem komentarza jest Sebastian Błaszkiewicz, Head of Sales Excellence w Univio.